redakcja@prawicapolska.pl http://www.prawicapolska.pl

496208

NUMER BIEŻĄCY

WYBORY 2001

STRONA GŁÓWNA

AKTUALNOŚCI

NUMERY ARCHIWALNE

KONTAKTY

LISTY

POCZTA

UNIA WOLNOŚCI

DEKLARACJA PROGRAMOWA
V KONGRESU UNII WOLNOŚCI

17 grudnia 2000 roku

Spis treści:

  1. Nowoczesna Polska
  2. Edukacja – równe szanse dla każdego
  3. Bezpieczne ulice, skuteczne prawo
  4. Unia Europejska - szansą dla ludzi i kraju
  5. Nowe miejsca pracy
  6. Rozwój gospodarczy - poprawa poziomu życia
  7. Więcej mieszkań
  8. Naprawa państwa: sprawna administracja i mocny samorząd
  9. Polityka społeczna - pomóc rzeczywiście potrzebującym
  10. Wyleczyć opiekę zdrowotną
  11. Nauka- dżwignią rozwoju
  12. Docenić kulturę
  13. Społeczeństwo Informacyjne – społeczeństwo XXI wieku
  14. Organizacje pozarządowe podstawą społeczeństwa obywatelskiego
  15. Modernizacja rolnictwa, poprawa poziomu życia na wsi
  16. Kobietom - równy status i prawo wyboru
  17. Bezpieczeństwo na starość
  18. Nowoczesna armia, bezpieczne państwo
  19. Ekologia

1. Nowoczesna Polska

Po dziesięciu latach przemian mamy prawo być dumni z Polski i wierzyć, iż sprosta ona wyzwaniom nowego stulecia. Dzięki determinacji i inwencji Polaków mamy nie tylko wolność i demokrację, ale też najszybszy w naszej części Europy wzrost gospodarczy i rosnący poziom życia obywateli. Polska, poprzez wstąpienie do NATO, ma zagwarantowane bezpieczeństwo nie znane nam od stuleci.

Polskie przemiany powiodły się, ale miały też swoją cenę. Płacili ją także ci, którzy mieli znaczący udział w ich wywalczeniu. Państwo nie zawsze potrafi skutecznie chronić obywateli i dać szanse skorzystania z osiągnięć naszego kraju. Nie wszystkie grupy i regiony znalazły w sukcesie Polski swój własny sukces.

Zdrowa gospodarka, równe szanse dla ludzi, ograniczone, a dzięki temu sprawne oraz uczciwe państwo- to stałe założenia ideowe Unii Wolności, przyjęte na kongresie zjednoczeniowym w 1994 roku.

Unia Wolności odrzuca lewicowy i prawicowy etatyzm, nadmierne uzależnienie obywateli od państwa, w wolności widzimy źródło ludzkiej inicjatywy i rozwoju społeczeństwa.

Nadal zbyt rozbudowana biurokracja rozdziela zbyt wielką część produktu społecznego. Duże wydatki wymagają dużych obciążeń podatkowych, rodzą klientelizm. Nadmiar funkcji państwa nie sprzyja jasności reguł działania, osłabia obywatelską kontrolę nad państwem i ułatwia korupcję. Unia Wolności była i jest główną siłą polityczną, opowiadającą się za rozszerzeniem sfery wolności w oparciu o jasne reguły prawne.

Chcemy zachować i rozwinąć te kierunki polityki, które są źródłem powodzenia:

  • walczyć z inflacją, która zjada nasze oszczędności i dławi gospodarkę;
  • dokończyć prywatyzację i reprywatyzację, bo tylko prywatna gospodarka będzie w stanie konkurować na rynku międzynarodowym;
  • obniżyć i uprościć podatki, uzdrowić finanse publiczne, aby Państwo nie popadało w długi a nasze podatki nie były marnotrawione;
  • zwiększać wpływ obywateli na życie publiczne nie tylko w samorządzie terytorialnym, ale także zwiększając rolę organizacji pozarządowych;
  • zwiększać jawność życia publicznego.

Chcemy zmienić i naprawić to, co najbardziej dolega obywatelom oraz stanowi zagrożenie dla rozwoju Polski:

  • działać na rzecz wyrównania edukacyjnych, kulturowych i materialnych szans rozwoju –szczególnie młodzieży i dzieci;
  • eliminować bariery tworzenia nowych miejsc pracy;
  • zwiększać bezpieczeństwo obywateli;
  • walczyć z korupcją, przewagą interesów grupowych nad dobrem wspólnym i odpolitycznić życie gospodarcze.

Unia Wolności opowiada się za prawością w życiu publicznym, która nie polega tylko na działaniu zgodnym z prawem, ale na propagowaniu postaw umożliwiających odbudowę zaufania do instytucji publicznych w Polsce.

Tak Unia Wolności rozumie sens polityki i swoją misję u progu nowego wieku.

Będziemy je realizować w duchu Kodeksu Wartości UW uchwalonego na IV kongresie w 1998 roku.

2. Edukacja – równe szanse dla każdego

Przemiany ustrojowe, ekonomiczne i techniczne stawiają coraz wyższe wymagania. Brak wykształcenia i umiejętności jest źródłem niepowodzeń w poszukiwaniu pracy, prowadzeniu przedsiębiorstwa i pełnym uczestnictwie w życiu społecznym.

Unia Wolności podjęła w ostatnich latach działania, które wyrównują szanse rozwoju i umacniają społeczny sens przebudowy państwa. Przeprowadzana jest reforma oświaty, wprowadzono kredyty studenckie, trwa realizacja programu Interkl@sa, dzięki któremu 60 000 komputerów trafi do szkół, a w każdej gminie powstanie punkt informacji europejskiej.

Ważnym osiągnięciem szkolnictwa wyższego jest potrojenie w latach 1989-99 liczby studentów.

Inicjatywa obywatelska powołania Fundacji Edukacji Narodowej została złożona w Sejmie. W okresie uczestnictwa Unii Wolności w rządzie koalicyjnym wzrosły realne wydatki budżetu na oświatę i naukę.

Z inicjatywy Unii Wolności zrównano dostęp do środków budżetowych szkół publicznych i niepublicznych.

Państwo powinno zapewnić każdemu możliwości skorzystania z rozwoju gospodarczego i otwarcia Polski na świat. Fundamentem tej równości jest wyrównywanie szans życiowych, zwłaszcza poprzez poprawę dostępu do oświaty. Wiedza i umiejętności są najcenniejszym kapitałem, z jakim powinniśmy wkraczać w trzecie tysiąclecie. Nie wolno dopuścić do podziału na „ tych, którzy wiedzą” i tych, którzy nawet nie rozumieją otaczającego ich świata. Dotyczy to w równej mierze dorosłych, jak dzieci i młodzieży. Jednym należy pomóc w podnoszeniu bądź zdobywaniu nowych kwalifikacji, drugim stworzyć perspektywę kształcenia na możliwie najwyższym poziomie, zależnie od zainteresowań, talentów i aspiracji. Należy umacniać warunki dla pluralizmu instytucji oświatowych.

Będziemy:

  • likwidować bariery finansowe i środowiskowe poprzez szeroki dostęp do stypendiów dla dzieci ze szkół wiejskich i małomiasteczkowych z niezamożnych rodzin;
  • tworzyć dla dzieci wiejskich możliwość dodatkowej nauki języków obcych, informatyki i dostępu do internetu;
  • wprowadzać takie zmiany w szkolnictwie średnim i zawodowym, aby od 2005 roku 80 % młodych ludzi kształciło się w szkole średniej kończącej się egzaminem dojrzałości;
  • zwiększać dostępność szkół integracyjnych, w których dzieci niepełnosprawne uczą się razem z pełnosprawnymi;
  • kontynuować reformę programową tak, aby nauka w szkole harmonijnie łączyła szeroką wiedzę ogólną z rozwijaniem przydatnych kompetencji;
  • tworzyć sieć ośrodków kształcenia ustawicznego i udzielać finansowego wsparcia programom szkoleniowym umożliwiającym podnoszenie kwalifikacji, także po to, aby dać drugą szansę edukacyjną dorosłym o niskim wykształceniu;
  • rozwijać system stypendiów oraz pożyczek studenckich, poszerzać dostępność do studiów, zwiększać wsparcie materialne państwa, zwłaszcza dla inwestycji związanych z nowoczesnymi i poszukiwanymi kierunkami studiów oraz badań;
  • dążyć do zwiększenia finansowania szkolnictwa wyższego ze środków budżetowych i pozabudżetowych,
  • działać na rzecz wyrównywania warunków działania szkół wyższych publicznych i niepublicznych,
  • działać na rzecz jakości kształcenia w szkołach wyższych, co jest warunkiem wyrównywania szans młodych Polaków z młodzieżą Unii Europejskiej

W przemianach zachodzących w edukacji kluczowa jest rola nauczyciela. Wprowadzane zmiany prowadzą do wzrostu prestiżu zawodu, ale również do wzrostu wymagań. Zmiany cywilizacyjne stawiają nauczycielom nowe wyzwania. Nauczyciele powinni w sposób ciągły podnosić kwalifikacje i umiejętności. Dlatego będziemy promować zawodowy i materialny awans nauczycieli o wysokich kwalifikacjach pedagogicznych. Niezbędna jest również modernizacja programów kształcenia nauczycieli w szkołach wyższych.

3. Bezpieczne ulice, skuteczne prawo

Powszechne jest przeświadczenie o nieskuteczności prawa. Pozostawanie na wolności groźnych przestępców obraża porządek prawny, niweczy pracę policji, tworzy atmosferę zastraszenia ludzi uczciwych i wzmaga poczucie braku zaufania do państwa. Rosnąca przestępczość zagraża praworządności i demokracji.

Podstawowymi problemami są skomplikowane procedury, zbiurokratyzowanie, słabe wyposażenie i nieczytelny system motywacyjny w policji i wymiarze sprawiedliwości.

W okresie uczestnictwa Unii Wolności w rządzie koalicyjnym nastąpił realny wzrost wydatków budżetowych na bezpieczeństwo i wymiar sprawiedliwość.

Instytucja świadka koronnego i zakupu kontrolowanego pomagają opanować zorganizowaną przestępczość. Nowelizacje kodeksów i wprowadzone z naszej inicjatywy rozwiązania umocniły pozycję ofiary w sądzie, a karta praw ofiary służy upowszechnieniu wiedzy o jej prawach procesowych, oraz zmienia sposób traktowania ofiar na policji i w sądach. Zmiana definicji obrony koniecznej eliminuje jaskrawe przypadki represjonowania ludzi, którzy stanęli w obronie prawa, w obronie własnej lub innej ofiary napaści i nie mieli czasu miarkować swych działań w obliczu niebezpieczeństwa. Jednak wszystkie te zmiany są niewystarczające.

Zapewnienie ludziom spokoju oraz bezpieczeństwa w domu, na ulicy i w każdym miejscu publicznym oraz przywrócenie poczucia sprawiedliwości uważamy za niezbywalny obowiązek państwa. Podstawą realizacji prawa obywateli do bezpieczeństwa jest stanowienie dobrego prawa i jego realizacja w zgodzie z powszechnym poczuciem sprawiedliwości, sprawność oraz profesjonalizm sądów, prokuratury i policji oraz współdziałanie policji ze społecznościami lokalnymi.

Trzeba doprowadzić do obniżenia progu tolerancji dla zachowań sprzecznych z prawem, usprawnić wykrywanie i ściganie sprawców przestępstw, realnie zagwarantować prawa i poczucie bezpieczeństwa ofiar przestępstw oraz zróżnicować karanie sprawców. Przestępcy, którzy nie chcą skorzystać z szansy powrotu do życia zgodnego z prawem, których działania zagrażają bezpieczeństwu współobywateli, muszą się liczyć z długotrwałym – także dożywotnim - pozbawieniem wolności.

Szczególnie niepokojący jest stan przestępczości wśród nieletnich. Będziemy zdecydowanie przeciwdziałać dalszemu jej wzrostowi i – wspólnie z innymi instytucjami – chronić nasze dzieci i młodzież przed przestępstwem.

Aby zwiększyć bezpieczeństwo obywateli:

  • zaostrzymy zasady odpowiedzialności karnej recydywistów;
  • trzykrotne popełnienie przestępstwa przeciwko życiu, zdrowiu, rozboju, kradzieży z włamaniem lub z użyciem przemocy będzie zagrożone długoterminowym więzieniem lub dożywociem, nawet jeśli każde przestępstwo z osobna nie podlega tak wysokiej karze;
  • 25 lat więzienia będzie karą grożącą w wypadku kumulacji kilku przestępstw;
  • zmienimy ustawę o prokuraturze likwidując nadmiernie rozbudowaną hierarchię i zwiększając odpowiedzialność prokuratora za te działania policji, których jakość decyduje o ujawnieniu i możliwości skutecznego oskarżania przed sądem;
  • zmienimy zasady mianowania sędziów tak, aby urząd sędziego stał się koroną wieńczącą drogę zawodową prawnika;
  • zmniejszymy nakłady pracy i wydatki na czynności urzędowe, pomocnicze i utrzymanie zaplecza, aby większy wysiłek był skierowany na ściganie przestępców;
  • odciążymy policję od pracochłonnego dokumentowania drobnych przestępstw i wykroczeń (poprzez wprowadzenie ustawy o procedurze rejestrowej);
  • stworzymy policję samorządową, zajmującą się działaniami prewencyjnymi oraz drobną przestępczością;
  • wpłyniemy na odbudowanie i wzmocnienie pozycji dzielnicowego;
  • doprowadzimy do jak najszybszego włączenia się Polski do europejskiego systemu obiegu informacji kryminalnej i integracji z europejskimi instytucjami policyjnymi, aby skutecznie walczyć z przestępstwami ponadgranicznymi, np. kradzieżą samochodu, przemytem narkotyków;
  • wprowadzimy możliwość adwokata z urzędu dla osoby pokrzywdzonej przestępstwem biorącej udział w procesie jako oskarżyciel posiłkowy;
  • w przypadku przestępczości zorganizowanej oraz innych poważnych przestępstw skierowanych na osiągnięcie korzyści majątkowych wprowadzimy możliwość orzekania przepadku mienia ich sprawców.

Unia Wolności opracowała projekt ustawowego utworzenia stanowiska koordynatora służb specjalnych, odpowiedzialnego przed Prezydentem, Premierem i Parlamentarną Komisją Służb Specjalnych i jednocześnie zaproponowała sposób koordynacji i wyznaczania zadań dla tych służb.

Właściwe i kompetentne wyznaczanie zadań dla służb specjalnych i rozliczanie z nich, a także kontrola finansów i kierunków pracy powinno wreszcie rozstrzygnąć wątpliwości o politycznym zaangażowaniu Urzędu Ochrony Państwa.

4. Unia Europejska - szansą dla ludzi i kraju

Członkostwo Polski w Unii Europejskiej jest ogromną szansą dla Polski i Polaków. Przyspieszy tempo wzrostu gospodarczego naszego kraju - poszerzy rynki zbytu dla przedsiębiorstw, zwiększy się napływ kapitału inwestycyjnego, a Polska otrzyma pomoc finansową, pozwalającą na zmniejszenie bezrobocia związanego z modernizacją gospodarki. Nową szansę uzyska Polska wieś i rolnictwo - połowa budżetu UE przeznaczona jest na wspólną politykę rolną.

Proces integracji sprzyjać będzie nowoczesności i konkurencyjności naszej gospodarki. Członkostwo Polski w Unii Europejskiej stanowić będzie dodatkową, obok członkostwa w NATO, gwarancję bezpieczeństwa międzynarodowego. Polacy uzyskają dostęp do europejskiego rynku pracy. Dyplomy i kwalifikacje będą uznawane, ciągłość pracy zachowana. Z funduszy strukturalnych wsparcie będą mogły otrzymywać województwa oraz małe i średnie przedsiębiorstwa.

Członkostwo w UE jest jednak nie tylko szansą, ale i wyzwaniem. Aby wstąpić do Unii konieczne jest przyjęcie sprawdzonych w niej rozwiązań. Rozwiązania te są zasadniczo zgodne z kierunkiem reform przyjętych w Polsce, niezbędnych dla poprawy jakości życia i wzrostu gospodarczego.

Z inicjatywy Unii powstała Komisja Prawa Europejskiego w Sejmie, która zdecydowanie przyspieszyła przyjmowanie legislacji europejskiej. Z naszej inicjatywy, w ramach programu Interkl@sa powstają gminne punkty informacji europejskiej, których docelowo będzie 2500.

Aby skorzystać z członkostwa niezbędna jest wiedza i przygotowanie Polaków do warunków jednolitego rynku europejskiego i skutecznej reprezentacji swoich interesów wobec partnerów z innych państw członkowskich oraz instytucji unijnych. Konieczna jest także współpraca i partnerstwo z państwami, które do Unii nie należą.

Aby przybliżyć członkostwo w Unii Europejskiej i skutecznie z niego skorzystać będziemy:

  • działać na rzecz przyjęcia sprawdzonych w krajach Unii rozwiązań w dziedzinach tradycyjnie zmonopolizowanych (telekomunikacja, transport powietrzny i kolejowy, przesyłanie energii elektrycznej i gazu), aby podnosić jakość i różnorodność usług oraz ograniczać wzrost cen;
  • wprowadzać unijne standardy jakości i bezpieczeństwa produktów, zwiększać odpowiedzialność producentów za wady towarów i poprawiać obowiązkową informację dla nabywców;
  • realizować program upowszechniania wiedzy o Unii Europejskiej we współpracy z organizacjami pozarządowymi, środowiskami zawodowymi oraz samorządami terytorialnymi;
  • wspierać inicjatywy zmierzające do rozwoju nowoczesnej edukacji, w tym nauki języków obcych, wymian z uczelniami i szkołami zagranicznymi oraz powszechnego dostępu do Internetu;
  • realizować programy tworzenia pozarolniczych miejsc pracy i kształcenia mieszkańców wsi do zawodów nierolniczych.

Stworzymy program rządowy, którego celem będzie wsparcie finansowe dla reprezentacji polskich środowisk samorządowych i zawodowych wobec partnerów z Unii Europejskiej.

Będziemy także:

  • działać na rzecz stopniowego poszerzania Unii na wschód, o te państwa, które spełnią konieczne kryteria polityczne i gospodarcze;
  • działać na rzecz mocniejszego mandatu demokratycznego władz Unii w oczach obywateli;
  • wspierać kształtowanie wspólnej platformy polityki zagranicznej i bezpieczeństwa UE;
  • udzielać wsparcia dla europejskiego kursu naszego strategicznego partnera – Ukrainy; członkostwo Polski w Unii nie może powodować budowy kolejnego muru w Europie; dlatego będziemy wspierać takie rozwiązania prawne w dziedzinie swobodnego przepływu osób, które zminimalizują negatywne efekty przystąpienia Polski do systemu Schengen, co uważamy za konieczną konsekwencję członkostwa;
  • działać na rzecz partnerstwa Unii Europejskiej ze Stanami Zjednoczonymi, przy jednoczesnym zachowaniu realnego zaangażowania Stanów Zjednoczonych na kontynencie europejskim;
  • wspierać wszystkie działania, które będą prowadziły do większej wzajemnej otwartości Europy i Rosji. Będziemy działać na rzecz tworzenia nowej współpracy UE i Rosji - podobnie jak czyni to NATO;
  • popierać dobrosąsiedzką współpracę przygraniczną z RFN.

5. Nowe miejsca pracy

Jednym z głównych polskich problemów jest wysokie bezrobocie. Brak szans na znalezienie pracy jest największym dramatem dla wielu rodzin. Nawet młodzi i wykształceni ludzie często mają problem ze znalezieniem pierwszej pracy.

Na rynek pracy nadchodzi wyż demograficzny. Może się on stać czynnikiem przyspieszenia rozwoju kraju, jeśli młodzi ludzie znajdą zatrudnienie. Jeśli jednak nie stworzy się warunków sprzyjających tworzeniu nowych miejsc pracy pogłębi się tragedia bezrobocia.

Polityka państwa może znieść bariery rozwoju, ale może też- ulegając demagogii, naciskom grup interesów, zwłaszcza związkowych- doprowadzić do stagnacji lub recesji i zwiększenia bezrobocia.

Obowiązkiem Państwa jest tworzenie warunków koniecznych dla powstawania nowych miejsc pracy – tworzenie prawa sprzyjającego rozwojowi przedsiębiorczości oraz zatrudnienia, obniżanie podatków. Niezwykle istotne jest zwiększenie elastyczności rynku pracy i wspieranie zatrudniania absolwentów.

Aby tworzyć miejsca pracy będziemy:

  • działać na rzecz utrzymania stabilnego i wysokiego tempa wzrostu gospodarczego poprzez powiększanie strefy prywatnego gospodarowania i zmniejszanie deficytu finansów publicznych, co doprowadzi do obniżenia oprocentowania kredytów;
  • upraszczać i obniżać podatki, tworząc zachęty do powstawania miejsc pracy i podejmowania zatrudnienia;
  • sprzeciwiać się wszelkim nieodpowiedzialnym propozycjom zmierzającym do wzrostu bezrobocia np. skracaniu czasu pracy;
  • uelastyczniać rynek pracy poprzez unowocześnianie przestarzałego prawa pracy w tym zwiększenie roli umowy pomiędzy pracodawcą i pracownikiem w sprawach czasu pracy i okresu zatrudnienia, wynagrodzenia za nadgodziny, przerw w pracy, oraz przez wprowadzenie umowy o pracę na zastępstwo;
  • działać na rzecz decentralizacji układów zbiorowych pracy;
  • wprowadzać precyzyjne reguły dotyczące działania związków zawodowych, w celu przeciwdziałania nadużywaniu ich uprawnień przez prowadzenie działalności politycznej lub gospodarczej;
  • zwiększać wykorzystanie funduszu pracy na aktywne formy przeciwdziałania bezrobociu, w szczególności na wspieranie pożyczek na rozpoczęcie działalności gospodarczej;
  • w regionach o szczególnie wysokim bezrobociu wprowadzać częściowe finansowanie przez państwo składki na ubezpieczenie społeczne płacone przez pracodawcę zatrudniającego absolwentów (program „Absolwent”), różnicować wysokości płacy minimalnej, sprzyjać migracjom do regionów o relatywnie dużym zapotrzebowaniu na pracę;
  • tworzyć lepsze warunki dla rozwoju małej przedsiębiorczości poprzez zmniejszanie biurokracji i uproszczoną rejestrację nowych przedsiębiorstw;
  • działać na rzecz zwolnienia firm zatrudniających do 50 pracowników z obowiązkowego tworzenia regulaminów pracy i wynagradzania, organizowania kosztownych a mało użytecznych szkoleń i prowadzenia badań lekarskich w zakresie przekraczającym uzasadnione potrzeby;
  • promować przedsiębiorczość poczynając od programów szkolnych.

6. Rozwój gospodarczy - poprawa poziomu życia

Na progu XXI wieku, pomimo przebytej drogi, stoimy wciąż przed wyzwaniem, jakim jest wypełnienie luki cywilizacyjnej, pozostawionej przez socjalizm. Mierzymy ją jednak nie odległością od- pozostawionego z tyłu - świata pustych półek, kolejek i hiperinflacji, lecz dystansem wobec zamożności i jakości życia Unii Europejskiej.

Polska gospodarka jest silna w porównaniu z sąsiadami z dawnego bloku socjalistycznego, ale niedostatecznie konkurencyjna w porównaniu z Unią Europejską. Dzisiejszym wyzwaniem jest innowacyjność, kreatywność i tworzenie nowych miejsc pracy, zdolność eksportowa oraz ograniczenie negatywnego wpływu gospodarki na środowisko naturalne.

Unia Wolności opowiada się zdecydowanie za gospodarką wolnorynkową i podkreśla konieczność zachowania jej społecznego charakteru. Rozumiemy przez to: równe szanse, jak najszerszy udział obywateli we własności, rozwój społeczny, a także dostęp do pracy oraz pomoc tym, którzy w rzeczywistości rynkowej nie dają sobie rady. Obowiązkiem państwa jest prowadzenie takiej polityki gospodarczej, która stwarza obywatelom szansę na zaspokojenie swoich potrzeb i realizację aspiracji. Państwo powinno stwarzać warunki do rozwoju przedsiębiorczości poprzez obniżanie podatków i rozwój infrastruktury (łączność, infrastruktura transportowa). Z inicjatywy Unii obniżono podatek od osób prawnych oraz w szerokim zakresie wprowadzono prosty ryczałtowy podatek dla małych przedsiębiorstw. Konieczne jest upowszechnianie własności prywatnej oraz utrzymanie stabilnego i wysokiego tempa wzrostu gospodarczego.

Te czynniki, a nie mnożenie zobowiązań socjalnych ponad stan i możliwości państwa, są podstawą rozwiązania polskich problemów, poprawy poziomu życia każdego człowieka.

Aby osiągnąć te cele:

  • będziemy walczyć z inflacją i uzdrawiać finanse publiczne;
  • dokończymy prywatyzację i reprywatyzację;
  • będziemy upraszczać system podatkowy oraz obniżać podatki i inne obciążenia zwiększające koszty pracy;
  • wzmocnimy promocję Polski – zwłaszcza eksportu i turystyki;
  • będziemy demonopolizować telekomunikację, aby obniżać koszty i podnosić standard usług;
  • będziemy wspierać sprawny i tani dostęp do internetu;
  • zlikwidujemy zbędne agencje i fundusze;
  • wdrożymy realistyczne metody finansowania modernizacji i budowy dróg;
  • wprowadzimy system wsparcia dla transportu publicznego – lokalnego i regionalnego; nadamy samorządom uprawnienia organizatora transportu publicznego i zapewnimy im prawne oraz finansowe możliwości jego koordynacji i wspierania;
  • dokończymy reformę kolei – poprawimy stan infrastruktury, podniesiemy standard usług poprzez demonopolizację i prywatyzację.

7. Więcej mieszkań

Wzrost gospodarczy, wzrost realnych dochodów mieszkańców, niska inflacja, która jest warunkiem obniżenia stóp procentowych, stanowią decydujące czynniki odrodzenia budownictwa mieszkaniowego.

Ład w gospodarce mieszkaniowej i budowa nowych mieszkań oraz modernizacja istniejącej substancji będą w nadchodzących latach ważnym miernikiem jakości życia, a także czynnikiem wzrostu gospodarczego i tworzenia nowych miejsc pracy.

Istotnym krokiem dla rozwoju mieszkalnictwa było wzmocnienie z inicjatywy Unii Wolności praw spółdzielców kosztem wszechwładnych i w praktyce niekontrolowanych zarządów. Konieczne jest jednak przeprowadzenie innych działań ułatwiających inwestycje mieszkaniowe

Dlatego będziemy:

  • zmieniać system zasilania budownictwa mieszkaniowego ze środków publicznych tak, aby znacznie rozszerzyć pomoc dla średnio zarabiających, likwidując natomiast dużą ulgę mieszkaniową, z której korzystają najzamożniejsi;
  • upowszechniać kredyt hipoteczny jako dostępne źródło finansowania inwestycji;
  • promować systemy oszczędzania na mieszkania;
  • zmieniać przepisy w zakresie gospodarki przestrzennej, obrotu nieruchomościami, zbrojenia gruntów i procedur budowlanych, aby ułatwiać inwestycje i zwiększać podaż mieszkań.

8. Naprawa państwa: sprawna administracja i mocny samorząd

Jesteśmy za państwem o funkcjach ograniczonych, zdecentralizowanych, sprawnie wykonywanych. Dzięki determinacji Unii stworzony został system wspólnot gminnych, powiatowych i wojewódzkich. „Posierpniowy” ruch obywatelski znalazł w samorządach najlepsze i najpowszechniejsze pole do działania. Budowa samorządności lokalnej trwa nadal. Chcemy wyciągnąć wnioski zarówno z jej sukcesów jak i niedostatków. Dobra praca administracji publicznej- rządowej i samorządowej - jest warunkiem wiarygodności i sprawności państwa.

Korupcja i wykorzystywanie stanowisk dla prywatnych, czy partyjnych interesów jest jednym z największych zagrożeń dla stabilności naszego państwa i rozwoju gospodarczego. Niezbędnym warunkiem naprawy państwa jest jawność procedur i decyzji administracyjnych. Uważamy również, że konieczne jest upowszechnienie konkursów, jako metody doboru kompetentnych kadr kierowniczych.

Dla naprawy państwa :

  • wprowadzimy zasadę publicznych i jawnych konkursów na wyższe stanowiska państwowe, stanowiska kierownicze funduszy państwowych, władz przedsiębiorstw państwowych i spółek Skarbu Państwa;
  • zmniejszymy liczbę i zakres wyjątków w stosowaniu ustawy o zamówieniach publicznych;
  • wdrożymy ustawę o pomocy dla przedsiębiorstw państwowych, która wprowadzi obowiązek ujawniania wielkości pomocy dla przedsiębiorstw ze środków publicznych (ulg, odroczeń podatkowych, dotacji itp.);
  • wprowadzimy obowiązek deklarowania swojego stanu majątkowego w chwili obejmowania i zdawania stanowiska oraz corocznych oświadczeń majątkowych przez osoby zajmujące wysokie stanowiska w administracji rządowej i samorządowej oraz innych instytucjach publicznych;
  • uchwalimy ustawę o dostępie do informacji i jawności procedur, która ułatwi opinii publicznej kontrolowanie administracji, zgodnie ze złożonym przez nas projektem;
  • ustawowo wprowadzimy zasady jawności działania samorządów;
  • uzgodnimy z samorządami i wprowadzimy system finansowania samorządu terytorialnego, który będzie zwiększał udział dochodów własnych i gwarantował minimum finansowania zadań publicznych (edukacja, pomoc społeczna, drogi);
  • opracujemy standardy obsługi obywatela w urzędzie i będziemy popularyzować rozwiązania „urzędu przyjaznego dla mieszkańców”;
  • będziemy działać na rzecz przeniesienia kompetencji i środków finansowych agend centralnych i funduszy o charakterze branżowym do samorządu wojewódzkiego; samorząd wojewódzki powinien być głównym gospodarzem środków służących wsparciu rozwoju gospodarczego (także środków pomocowych i przedakcesyjnych Unii Europejskiej);
  • włączymy urzędy samorządowe do korpusu służby cywilnej, zwłaszcza stanowiska skarbnika i sekretarza;
  • rozszerzymy obowiązek składania oświadczeń majątkowych przez urzędników i funkcjonariuszy pracujących w jednostkach szczególnie wrażliwych (cło, koncesje i zezwolenia);
  • przygotujemy ustawę o zasadach dopuszczalnego lobbingu, która wprowadzi odpowiedzialność osób naruszających przyjęte zasady;
  • wprowadzimy takie praktyki ograniczające korupcję, jak losowy dobór pracowników i zespołów w kontroli celnej, skarbowej, czy rotacja na szczególnie narażonych na przekupstwo stanowiskach;

9. Polityka społeczna - pomóc rzeczywiście potrzebującym

Rozwój gospodarczy tworzy podstawę rozwiązywania problemów społecznych lecz ich automatycznie nie rozwiązuje. Należy przeciwdziałać izolacji grup społecznych nie korzystających i nie współtworzących rozwoju gospodarczego. Jest to szczególnie ważne w obliczu procesu postępującej globalizacji. Troska o zapewnienie godziwych warunków życia i równoprawnego uczestnictwa w życiu społecznym osobom niepełnosprawnym a także dzieciom z rodzin zagrożonych oraz pozbawionych opieki rodzicielskiej jest poważnym wyzwaniem dla społeczeństwa.

Nowoczesny system pomocy społecznej jest ważnym instrumentem przeciwdziałania marginalizacji. Nie może on polegać jedynie na dostarczaniu środków niezaradnym. Musi być wsparty systemem edukacyjnym, profilaktyką i indywidualną odpowiedzialnością za swój los. Konieczne jest stosowanie adekwatnych i ścisłych kryteriów przyznawania świadczeń oraz właściwe przygotowanie pracowników socjalnych.

W rozwiązywaniu większości kwestii społecznych winno się uwzględniać aktywność organizacji pozarządowych będących ważnym ogniwem społeczeństwa obywatelskiego. Istotnym instrumentem polityki społecznej jest wyrównywanie szans regionów słabszych społecznie i ekonomicznie. Jest to wspólne zadanie władz samorządowych wszystkich szczebli. Szczególnie ważnym wyzwaniem jest przełamywanie zjawiska bezrobocia strukturalnego.

Instrumenty polityki społecznej takie jak świadczenia pieniężne, pomoc materialna, różne formy pomocy muszą podlegać stałej analizie i ocenie tak, aby ich efektywność była jak najwyższa.

10. Wyleczyć opiekę zdrowotną

Wprowadzona dwa lata temu reforma ochrony zdrowia poddana została miażdżącej krytyce opinii publicznej. Publiczna służba zdrowia nadal nie służy ludziom zgodnie z ich potrzebami. Unia Wolności wskazywała na błędy i usterki zarówno w modelu reformy uchwalonym przez koalicję SLD/PSL, jak i w korektach zaproponowanych przez AWS, proponując system alternatywny.

Zasadniczym celem polityki zdrowotnej państwa jest zdrowie obywateli. Aby system ochrony zdrowia mógł realizować ten cel konieczne jest wzmocnienie pozycji pacjenta i lekarza poprzez przeniesienie na nich niektórych uprawnień zawarowanych obecnie dla kas chorych. Niezbędne jest zapewnienie pacjentowi swobody wyboru usługodawcy i poprawa dostępności opieki zdrowotnej. Konieczne jest także podniesienie jakości usług medycznych i poprawa efektywności wykorzystania środków przeznaczanych na opiekę zdrowotną.

Naprawa systemu ochrony zdrowia jest koniecznym, ale nie jedynym czynnikiem poprawy jakości życia. Obok dalszego rozwoju ekonomicznego kraju kluczowe dla tego celu jest zainicjowanie edukacji prozdrowotnej, szczególnie młodzieży.

Aby realizować te cele:

  • zapewnimy pełną jawność gospodarki finansowej kas chorych, udostępnianie do publicznej wiadomości wysokości i warunków zawartych kontraktów;
  • przeprowadzimy wiążącą standaryzację zakresu i warunków udzielania świadczeń medycznych jako poręki sprawiedliwego i równego traktowania pacjentów i lekarzy w całym kraju;
  • wprowadzimy mechanizmy, dzięki którym pełna informacja o prawach pacjenta będzie łatwo dostępna;
  • wzmocnimy pozycję Rzecznika Praw Pacjenta i uprościmy procedury korzystania z jego pomocy;
  • wprowadzimy ustawę o świadczeniach medycznych gwarantowanych ze środków publicznych (tzw. koszyk świadczeń), co umożliwi rozwój prywatnych ubezpieczeń zdrowotnych;
  • wprowadzimy ubezpieczenia dodatkowe dla pokrycia kosztów świadczeń nie ujętych w „koszyku”;
  • wprowadzimy możliwość tworzenia organizacji, które zapewnią całościową opiekę pacjentom, chcącym z takiej opieki korzystać;
  • wprowadzimy do programów szkolnych treści kształtujące wiedzę o uwarunkowaniach stanu zdrowia w szczególności zależnych od stylu życia;
  • przygotujemy ustawę o prywatyzacji szpitali, by zapobiec przypadkowej prywatyzacji lecznictwa zamkniętego;
  • wprowadzimy jednolite w skali kraju minimalne ceny zakupu świadczeń zdrowotnych;
  • stworzymy zintegrowany program profilaktyki wykorzystujący opłacalne techniki wczesnego wykrywania schorzeń, o naukowo potwierdzonej skuteczności, obejmujący w szczególności zaniedbane tereny wiejskie;

11. Docenić kulturę

W ostatnich latach nastąpił w Polsce znaczący rozwój kultury komercyjnej. Rynek prywatnych wydawnictw, drukarni, wytwórni fonograficznych, agencji producenckich i galerii już się ukształtował i wymaga doskonalenia oraz lepszej egzekucji prawa. Problemem podstawowym jest ciągle mała skuteczność prawa autorskiego, rozwijające się piractwo oraz brak nowoczesnej ustawy o kinematografii. Obawy budzą jednak tradycyjne, niegdyś rządowe a dziś przeważnie samorządowe, obszary działalności kulturalnej. Spory o finansowanie teatrów, muzeów, bibliotek, oper, filharmonii i instytucji upowszechniania kultury wywołują frustrację środowisk artystycznych i ograniczają możliwości czynnego uczestnictwa w życiu kulturalnym.

Polityka kulturalna musi opierać się na założeniu, że kultura jest dobrem promującym Polskę w świecie i fundamentem tożsamości narodowej. Dlatego:

  • jasno zdefiniujemy granice mecenatu państwa i określimy poziom środków publicznych (samorządowych i rządowych) przyznanych na wspieranie twórczości i działalności kulturalnej;
  • wzmocnimy pozycję ministra kultury tak, aby rzeczywiście koordynował politykę kulturalną państwa (np. poprzez monitorowanie i analizowanie budżetów samorządowych i rządowego w dziale kultura i sztuka);
  • stworzymy w ramach samorządu wojewódzkiego możliwości powoływania Regionalnych Funduszy Wspierania Kultury dofinansowujących merytoryczną działalność placówek kulturalnych;
  • wprowadzimy obowiązek publikowania sprawozdań finansowych zarówno przez Fundusze jak i wszelkie instytucje kultury tak, by opinia publiczna mogła ocenić poziom nakładów oraz stopień zaangażowania władz i lokalnych społeczności w promocję kultury;
  • wprowadzimy system wspierania debiutów i eksperymentów artystycznych;

12. Nauka - dźwignią rozwoju

Przemiany ostatnich lat wprowadziły Polskę w światowy nurt rozwoju cywilizacyjnego. Tempo tego rozwoju wyznacza dziś nauka. Nauka wraz z kulturą stanowi szczególne dobro narodowe: służy zarówno budowie świadomości i tożsamości społecznej jak i przyczynia się do rozwoju gospodarczego.

Polska nauka wymaga większego wsparcia finansowego ze strony państwa, wymaga także zmian o charakterze strukturalnym.

Państwo powinno stworzyć warunki do rozwoju rynku naukowego opartego na zasadach wolnej i uczciwej konkurencji. Do tego celu prowadzić powinna prywatyzacja jednostek badawczo-rozwojowych i stworzenie zachęt do współdziałania nauki z praktyką.

Niezbędne jest skoncentrowanie środków na dziedzinach warunkujących rozwój Polski zwłaszcza w zakresie innowacyjności i nowych technologii.

Trzeba także zwiększyć wysiłki na rzecz wiązania nauk podstawowych w Polsce z rozwojem nauki w Europie i na świecie oraz tworzyć warunki do udziału polskich uczonych w osiągnięciach nauki światowej.

Unia Wolności spowoduje, że nauka stanie się dźwignią rozwoju kraju.

13. Społeczeństwo Informacyjne – społeczeństwo XXI wieku

Wolność słowa jest jednym z najważniejszych osiągnięć polskiej transformacji. Dostęp do informacji jest warunkiem przejrzystości i uczciwości działania władz centralnych i lokalnych, ustawodawcy i rządu. Jednak wyzwanie, jakim jest powszechność dostępu do informacji nadal pozostało aktualne. Informacja i wiedza stały się bowiem jednym z najważniejszych bogactw mających znaczący wpływ zarówno na rozwój gospodarczy kraju, jak i na zapewnienie bezpieczeństwa narodowego.

Mimo tego, że jesteśmy w czołówce krajów Europy Środkowej, pozostajemy daleko w tyle za krajami rozwijającymi Internet i środki masowej wymiany informacji. Aby sprostać międzynarodowej konkurencji musimy budować Społeczeństwo Informacyjne. Społeczeństwo, w którym ludzie posiadają powszechne i łatwe możliwości dostępu do niezbędnych im informacji. Społeczeństwo, w którym ludzie potrafią wykorzystywać zasoby informacji dla poprawy warunków życia, wykonywania pracy zawodowej, wypełniania obywatelskich obowiązków i korzystania z przysługujących im praw. Podstawę procesu wymiany informacji w nowoczesnym społeczeństwie stanowią interaktywne, multimedialne środki przekazu oparte na zaawansowanych technikach teleinformatycznych, z których najważniejszą rolę spełnia Internet. Unia Wolności popiera inicjatywy na rzecz rozwoju infrastruktury informacyjnej, zapewnienia dostępu do Internetu i powszechnej edukacji informatycznej. W ramach zainicjowanego przez Unię Wolności programu Interkl@sa przeszkolonych zostanie w ciągu najbliższych dwóch lat blisko 200 000 nauczycieli. Niezwykle istotna dla dostępu do informacji i kontroli opinii publicznej nad władzą jest także rola tradycyjnych mediów. Szczególnie znaczenie mają tu media publiczne. Dlatego konieczne jest uniezależnienie ich od polityki.

Aby budować Społeczeństwo Informacyjne:

  • stworzymy i będziemy realizować programy na rzecz rozwoju edukacji informatycznej dzieci i młodzieży, a także kształcenia nauczycieli (np. program 'INTERKL@SA');
  • uregulujemy prawnie wymianę dokumentów w formie elektronicznej (podpis elektroniczny, dokument elektroniczny);
  • zwielokrotnimy liczbę kształconych informatyków;
  • będziemy działać na rzecz rozwoju technik informacyjnych;
  • wprowadzimy rozwiązania zapewniające bezpieczeństwo informacji, ochronę danych i interesów użytkowników przy zachowaniu zabezpieczeń przed rozpowszechnianiem treści szkodliwych i niepożądanych;
  • podejmiemy działania na rzecz przestrzegania praw autorskich w stosunku do programów komputerowych i oferowanych w sieci zasobów multimedialnych;
  • dostosujemy przepisy prawa - w tym także prawa pracy - do nowych form świadczenia pracy i usług charakterystycznych dla społeczeństwa globalnej informacji;
  • upowszechnimy stosowanie metod nowoczesnej gospodarki (elektroniczny handel i marketing), aby zapewniać tworzenie nowych atrakcyjnych miejsc pracy - w tym także 'pracy na odległość', co może być szansą zwłaszcza dla ludzi niepełnosprawnych;
  • będziemy działać na rzecz propagowania polskiego dorobku naukowego i kulturalnego w zasobach globalnej sieci, co przyczyni się do promocji Polski i większej integracji polonii z krajem ojczystym;
  • przygotujemy projekt i wprowadzimy nową ustawę o radiofonii i telewizji, która przede wszystkim przerwie związek mediów publicznych z polityką (wprowadzając mechanizm powoływania zarządów mediów publicznych w drodze konkursu);
  • uchwalimy nowe prawo prasowe odpowiadające realiom sprywatyzowanego i skomercjalizowanego rynku mediów;

14. Organizacje pozarządowe - podstawą społeczeństwa obywatelskiego

Od ponad 10 lat wprowadzamy zmiany ustrojowe, których celem jest budowa społeczeństwa obywatelskiego. To aktywność obywateli i ich organizacji w dużym stopniu przyczyniła się do gospodarczego i politycznego sukcesu Polski. To dzięki organizacjom pozarządowym udaje się skutecznie rozwiązywać wiele problemów społecznych. Unia Wolności inicjowała i popierała zwiększanie swobody działania organizacji pozarządowych. Jesteśmy przekonani, że organizacje pozarządowe lepiej niż administracja rządowa wykonują wiele zadań społecznych.

Wartość społeczeństwa obywatelskiego i jego dobra kondycja nie są jednak dane raz na zawsze. Dlatego będziemy kształtować państwo, oparte na konstytucyjnej zasadzie pomocniczości: sprawne i skuteczne w swych niezbywalnych funkcjach, ale zdecentralizowane i pozostawiające przestrzeń zarówno dla przedsiębiorczości, jak i aktywności obywateli i ich organizacji. Będziemy umacniać Trzeci Sektor poprzez tworzenie dogodnych warunków prawnych, politycznych i finansowych dla rozwoju organizacji pozarządowych.

Aby zrealizować te cele:

  • wprowadzimy Kartę Zasad Współpracy z Trzecim Sektorem, obejmującą również długoletni program budowy infrastruktury organizacji pozarządowych ( zwłaszcza ośrodków szkoleniowych i doradczych);
  • wprowadzimy ustawę o współpracy administracji publicznej z organizacjami pozarządowymi, porządkującej wzajemne relacje i zasady finansowania oraz wprowadzające kategorię użyteczności publicznej;
  • zobowiążemy radnych Unii Wolności do tworzenia lub nowelizacji uchwał przejrzyście regulujących zasady udzielania dotacji organizacjom pozarządowym oraz do opracowywania regionalnych i lokalnych programów współpracy;
  • spowodujemy włączenie organizacji społecznych przez rząd i samorządy w przygotowywanie rozwiązań niektórych problemów społecznych na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym, w szczególności w zakresie ekologii, oświaty, profilaktyki zdrowia, pomocy społecznej, edukacji obywatelskiej, rozwoju regionalnego i lokalnego;
  • wspierać będziemy samoorganizowanie się rodziców i samorządu uczniowskiego w celu uspołecznienia systemu edukacji.

15. Modernizacja rolnictwa, poprawa poziomu życia na wsi

Polskie rolnictwo boryka się z kilkudziesięcioletnimi zapóźnieniami w rozwoju. Problemy społeczne i ekonomiczne występują na wsi w niespotykanej na innych terenach skali.

Szansa poprawy warunków życia rolników i mieszkańców terenów wiejskich tkwi przede wszystkim w rozwoju gospodarczym Polski i w integracji europejskiej. Modernizacja wsi jest jednak zadaniem, które musi być realizowane z silnym wsparciem środkami publicznymi. Konieczny jest rozwój przedsiębiorczości i tworzenie nowych miejsc pracy poza rolnictwem w małych miastach i na terenach wiejskich oraz wyrównanie szans życiowych młodzieży wiejskiej. Należy również zapewnić bezpieczeństwo socjalne mieszkańcom wsi, którzy nie mogą przystosować się do funkcjonowania w gospodarce rynkowej.

Najbliższe lata będą decydowały o losie polskiej wsi, produkcji i przetwórstwa rolnego, przed i po integracji europejskiej. Zagadnienia te staną się przedmiotem trudnych negocjacji i rozstrzygnięć wymagających w pewnych przypadkach rozsądnych kompromisów. Mieszkańcy wsi muszą być rzetelnie informowani o przyjętych rozstrzygnięciach oraz szansach i zagrożeniach jakie one stwarzają. Uważamy za konieczne wydawanie comiesięcznego, specjalnego biuletynu w formie przystępnej i atrakcyjnej, docierającego do wszystkich wsi w Polsce i rozprowadzanego nieodpłatnie poprzez młodzież szkolną, sołtysów a także przez parafie i organizacje pozarządowe.

Aby modernizować rolnictwo i podnosić poziom życia na wsi:

  • w negocjacjach z Unią Europejską będziemy działać na rzecz równych praw do korzystania przez polskich rolników ze środków Wspólnej Polityki Rolnej obowiązujących w innych krajach członkowskich UE;
  • będziemy informować środowiska wiejskie o szansach, jakie niesie integracja z Unią Europejską, aby przygotować polską wieś i rolnictwo do funkcjonowania w ramach UE i do korzystania ze środków i programów jakie ona oferuje;
  • będziemy wspierać powstawanie stowarzyszeń, grup producentów i innych organizacji mających na celu poprawę pozycji rolników w ich kontaktach z partnerami rynkowymi;
  • będziemy podejmować działania na rzecz budowy trwałych powiązań gospodarczych między producentami rolnymi, giełdami towarowymi, rynkami hurtowymi i przetwórstwem rolno-spożywczym;
  • będziemy propagować powszechne ubezpieczenia upraw rolnych i zwierząt między innymi poprzez wspieranie ubezpieczeń wzajemnych rolników;
  • wprowadzimy w życie ustawy wspierające modernizację wsi;
  • będziemy działać na rzecz podnoszenia poziomu edukacji na wsi poprzez organizowanie pomocy dla szkół, uczniów, studentów i nauczycieli, np. przez możliwość szerszego korzystania z kredytów przez studentów z terenów wiejskich, wprowadzanie systemu stypendiów na pokrycie kosztów nauczania w szkołach;
  • będziemy wspierać program teleinformatyzacji wsi, szczególnie szkół wiejskich i w małych miasteczkach;
  • będziemy wspierać tworzenie lokalnych i regionalnych programów odnowy dla wsi, opartych na inicjatywach mieszkańców;
  • będziemy wspierać rolnictwo ekologiczne i agroturystykę;
  • będziemy tworzyli państwowe wyższe szkoły zawodowe na terenach słabiej rozwiniętych;
  • rozszerzymy program mikropożyczek dla rozwoju przedsiębiorczości na terenach wiejskich;

16. Kobietom - równy status i prawo wyboru

Przez dziesięciolecia PRL kobiety były przedmiotem propagandowych manipulacji maskujących rzeczywiste problemy rodzinne, zawodowe i kulturowe. Na ten bagaż złych doświadczeń nakłada się dziś kolejny stereotyp – tradycyjnej roli kobiety, której wyłącznym tytułem uczestnictwa w życiu społecznym jest rola matki i żony. Obydwa zjawiska sprzyjają utrwalaniu się postaw i działań dyskryminujących kobiety.

Unia Wolności opowiada się za zasadą wolnego wyboru roli jaką kobiety chcą odgrywać w społeczeństwie z poszanowaniem ich prawa do najlepszego spożytkowania wrodzonych zdolności i nabytych umiejętności. Wolny wybór musi także dotyczyć możliwości uczestnictwa w życiu zawodowym. Nie stać nas na marnowanie potencjału edukacyjnego kobiet statystycznie lepiej wykształconych od mężczyzn. Jesteśmy orędownikami partnerskiego modelu rodziny – równych praw i równych obowiązków obojga rodziców. Zdecydowanie należy walczyć z patologicznym zjawiskiem przemocy w rodzinie, skierowanej przede wszystkim przeciw kobietom i dzieciom.

Aby realizować te cele będziemy:

  • wprowadzali rozwiązania promujące ruchomy czas pracy, który ułatwia kobietom aktywność zawodową;
  • wprowadzali mechanizmy, dzięki którym korzystanie z wydłużonych urlopów macierzyńskich czy niższego wieku emerytalnego będzie możliwością, a nie obowiązkiem;
  • dbali o rzeczywiste przestrzeganie zasady równa płaca za równą pracę;
  • dbali o zwiększanie udziału kobiet w życiu publicznym (także poprzez zagwarantowanie dla nich co najmniej 30% miejsc na listach wyborczych);
  • zabiegali o promowanie w podręcznikach szkolnych idei równości szans oraz równego statusu.

Powołamy Sejmową Komisję Równego Statusu Kobiet i Mężczyzn, która będzie chronić polskie ustawodawstwo przed zapisami mogącymi zaowocować dyskryminacją którejkolwiek z płci.

17. Bezpieczeństwo na starość

Nowoczesne państwo musi posiadać system zabezpieczenia ludzi na starość. Unia Wolności współtworzyła i w pełni popierała nowy system emerytalny. Trudności w jego wprowadzaniu wynikają przede wszystkim z upolitycznienia instytucji obsługujących nowy system emerytalny: ZUS i UNFE (Urząd Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi). Bałagan w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych jest przyczyną podważenia najlepiej przygotowanej koncepcyjnie i najważniejszej dla przyszłości Polaków reformy emerytalnej.

Do dziś w ZUS nie ma indywidualnych kont, na konta przyszłych emerytów w funduszach emerytalnych wpływa jedynie część składek. Rosną koszty wprowadzania systemu informatycznego, rośnie administracja ZUS (zatrudnienie w ZUS przekroczyło 40 tysięcy osób, podczas gdy na początku lat 90. wynosiło 20 tys), budowane są kolejne drogie siedziby ZUS.

Konieczna jest naprawa sposobu funkcjonowania i zarządzania ZUS, dlatego:

  • wprowadzimy wybór prezesa ZUS w konkursie (a nie jak dotychczas na zasadzie nominacji partyjnych);
  • zwiększymy kontrolę nad ZUS (poprzez kwartalne przyjmowanie sprawozdań finansowych ZUS przez Radę Nadzorcza oraz obowiązek przekazywania wniosków z działalności ZUS ministrom pracy i finansów);
  • jeśli okaże się, że ZUS nie jest w stanie efektywniej przekazywać składek do funduszy to przekażemy te zadania prywatnej instytucji tworzonej przez fundusze emerytalne.

Ponadto uważamy za celowe:

  • zwiększenie roli pracowniczych programów emerytalnych poprzez ułatwienie w ich zakładaniu i rejestracji;
  • ograniczenie roli nadzoru nad funduszami emerytalnymi na rzecz zwiększenia kontroli bezpieczeństwa inwestowania.

18. Nowoczesna armia, bezpieczne państwo

Wejście Polski do NATO w 1999 roku to fakt o historycznym znaczeniu. Dzięki niemu mamy zagwarantowane bezpieczeństwo w stopniu nie znanym nam od stuleci. Polska musi dysponować siłami zbrojnymi zdolnymi do współdziałania z sojusznikami i do skutecznego przeciwdziałania ewentualnej agresji.

Polskie siły zbrojne powinny składać się zarówno z jednostek operacyjnych, o wysokim stopniu uzawodowienia i gotowości bojowej, zdolnych także wspierać misje poza granicami kraju, jak i jednostek obrony terytorialnej, przeznaczonych do działań na terenie kraju i mobilizowanych w razie pojawienia się zagrożeń.

Powszechna służba wojskowa jest realizacją jednego z najważniejszych konstytucyjnych obowiązków obywatelskich. Konieczne jest jednak zmniejszenie stopnia dokuczliwości poboru dla młodych ludzi oraz wprowadzenia odpowiednich form dla osób studiujących. Należy również poszerzać zakres zawodowej służby wojskowej. Niezwykle istotna jest rola państwa w zapewnieniu bezpieczeństwa obywatelom w sytuacjach kryzysowych takich, jak klęski żywiołowe. Sprawność odpowiednich służb powinna być doskonalona i poddawana systematycznym próbom.

Aby zapewnić bezpieczeństwo państwu i obywatelom:

  • ustanowimy wieloletni plan rozwoju sił zbrojnych oparty o konsekwentny plan finansowy,
  • wprowadzimy rozwiązania, dzięki którym od roku 2003 żołnierze zawodowi będą stanowili co najmniej połowę sił zbrojnych,
  • gruntownie zmienimy strukturę kadry zawodowej tak, aby proporcje między korpusami podoficerów, chorążych, i oficerów wynosiły odpowiednio 40: 30: 30; środki, które zostaną w ten sposób uzyskane zostaną przeznaczone na uposażenie kadry,
  • przyspieszymy proces wycofywania przestarzałego uzbrojenia i sprzętu wojskowego i wyzbywanie się zbędnej infrastruktury; będziemy wprowadzali nowe rodzaje sprzętu zgodnego z wymaganiami współczesnego pola walki; szczególną uwagę zwrócimy na wyposażenie polskiego lotnictwa, odpowiednią ilość nowoczesnych samolotów myśliwskich;
  • obok regulacji płac zadbamy też o warunki socjalne kadry i ich rodzin; dokonamy weryfikacji obecnie obowiązujących rozwiązań dotyczących służby zdrowia dla kadry wojskowej i żołnierzy służby zasadniczej;
  • wprowadzimy rozwiązania, dzięki którym działania w sytuacjach kryzysowych będą kierowane przez specjalnie w tym celu stworzone struktury kierownicze;
  • uporządkujemy prawo dotyczące funkcjonowania państwa w sytuacjach nadzwyczajnych oraz powinności obronnych samorządów i przedsiębiorstw.

19. Ekologia

Unia Wolności realizuje swój program polityczny kierując się zasadą zrównoważonego rozwoju i poszanowania przyrody. Z inicjatywy Forum Ekologicznego UW zasady te znalazły swe miejsce w Konstytucji RP.

Opowiadamy się za przygotowaniem zgodnie z uchwałą Sejmu RP strategii zrównoważonego rozwoju Polski do 2025 r. Musi ona zweryfikować i zintegrować podstawowe polityki państwa pod kątem ich zgodności z zasadami ekorozwoju (w szczególności dotyczy to polityki transportowej, rolnej, energetycznej, przestrzennej, edukacji i uczestnictwa społecznego).

Za szczególnie istotne uważamy:

  • zwiększenie obszaru parków narodowych do 2% powierzchni kraju, stworzenie stref ochronnych wokół jezior i rzek, wzmocnienie ochrony prawnej parków miejskich;
  • wprowadzenie zasady kompensacji przyrodniczej i krajobrazowej przy nowych inwestycjach;
  • utrzymanie powszechnego dostępu do lasów oraz zrównoważenie wszystkich funkcji pełnionych przez las;
  • wprowadzenie zasady przezorności i oznaczania genetycznie zmodyfikowanej żywności;
  • ograniczanie obciążeń socjalnych na rzecz zwiększania obciążeń podatkowych związanych ze zużyciem nieodnawialnych surowców i energii;
  • wprowadzenie silniejszego związku pomiędzy wysokością opłaty za zanieczyszczanie środowiska, a kosztem usunięcia danego zanieczyszczenia;
  • w inwestycjach ekologicznych ograniczenie finansowania technologii "końca rury" (czyli zmniejszenie skutków a nie likwidowanie przyczyn) na rzecz nowoczesnych rozwiązań energo i surowcowo oszczędnych;
  • równe traktowanie wszystkich środków transportu przy uwzględnieniu pełnych kosztów społecznych (zniszczenia środowiska, wypadków, itd.). Zapewnienie takich warunków sprawi, że transport publiczny stanie się bardziej konkurencyjny od innych rodzajów transportu, a także zapobiegnie tworzeniu sztucznych potrzeb przewozowych;
  • stworzenie zintegrowanego systemu gospodarki odpadami opartego na opłacalności niewytwarzania odpadów, promocji wielokrotnego użycia i recyklingu oraz zasadzie odpowiedzialności producenta za wytworzone produkty, gdy tracą one swoje cechy użytkowe i stają się odpadami, wprowadzenie opłat produktowych, z których finansowane byłyby systemy segregowania i odzysku surowców wtórnych.

Zagłosuj

Zapraszamy do serwisu wyborczego

Konstytucja RP | Ordynacja wyborcza do Sejmu i Senatu | Terminarz wyborczy | Głosowanie | Programy wyborcze | Strona główna | Poczta

Pomóż Patrycji


Pomorskie Towarzystwo na rzecz Poszkodowanych Właścicieli
i Użytkowników „Petycja” w Gdańsku

którego jednym z założycieli jest gdański radny Ryszard Śnieżko udziela informacji i doraźnej pomocy w sprawach związanych z ochroną interesów właścicieli i użytkowników poszkodowanych działaniami władz, organów administracyjnych i innych instytucji publicznych; w zakresie budownictwa, ekonomiki i prawa cywilnego.

Informacje: tel. 305-03-32 „Petycja”


 

 

Redaktor naczelny: Andrzej Denis; zespół redakcyjny: Marcin Adamiak, Leszek Antoszewski, Grzegorz Bonk, Janusz Długołęcki, Marcin Dobrzyński, Artur Dziambor, Marcin Horała, Dariusz Lubański, Waldemar Pawilczus, Maciej Roman, Mariusz A. Roman, Zdzisław Urla; adres korespondencyjny: ul. Marii Curie-Skłodowskiej 15A/2, 81-231 Gdynia; wydawca: Towarzystwo Przyjaciół Grodna i Wilna „Osobita” w Gdańsku; www: http://www.prawicapolska.pl; e-mail: redakcja@prawicapolska.pl. Redakcja nie zwraca tekstów nie zamówionych oraz zastrzega sobie prawo do ich skracania i zmiany tytułów.

Z teczek bezpieczeństwa

BASTION ŚWIĘTEGO JERZEGO

POMORZE

HISTORIA

IDEE

GOSPODARKA

WYWIADY

LINKI

Dodaj do ulubionych

Ustaw stronę Prawicy Polskiej jako startową

Poleć stronę znajomym

Mariusz A. Roman

FMW

Liga Republikańska